Missie en
historie
 
 


Missie en historie

Een handvol enthousiaste lieden en een geslaagd initiatief.
 
Klik hier voor een overzicht van de optredens sinds 1990!

De initiatiefnemers.
We hebben een gesprek met een aantal mensen van het eerste uur van de Muziekkamer: Sjirk Bouma, Enric Adserà Riba en Korrie Adserà-de Boer, Sheila en Hans Oomen. Enric en Korrie kenden Marianne Geugjes, violiste, en Gert Bos, pianist, twee ervaren musici, door de muzieklessen van hun kinderen. In hun gesprekken ontstond het idee om een cultureel centrum in Zaandam te creëren, voor kamermuziek en beeldende kunsten. Sjirk en Len Bouma, enthousiaste muziekliefhebbers, kwamen een keer voor de dichte deur van de aula van de muziekschool, de Speeldoos, omdat een concert door een Pools kwartet, wegens te geringe belangstelling niet doorging, en wisten van een dergelijk particulier initiatief in Santpoort: “Het Mosterdzaadje” waar kamermuziekconcerten werden gegeven en tentoonstellingen gehouden. Dat gaf mede de doorslag voor de oprichting van een stichting voor een cultureel centrum naar de ideeën van de initiatiefnemers. Zo ontstond de Stichting de Muziekkamer met als voorzitter Sjirk Bouma, Len voor de contacten met de musici, met Sheila als secretaris en Korrie voor de Public Relations. De penningmeester werd gevonden in de persoo van Joop Stolp, een van de langstzittende bestuursleden, de accountant van Enric, die meer dan alleen penningmeester was en met zijn creatieve de zaak financieel draaiende hield, ook lang nadat hij naar Heiloo verhuisde. Stanley Sitalsing, een overbuurman van Marianne en Gert, was ook bestuurslid van het eerste uur. Hij zorgde met zijn ambtelijke ervaring voor het aanschrijven van subsidie-instanties en zocht sponsors aan. Hij had tevens goeie relaties met drukkerijen voor goedkoop drukwerk, ook erg belangrijk. 
Er werd een comité van aanbeveling aangezocht, waarin Jan Pasveer, en Theo Olof klinkende namen waren, later kwam daar Mr. Frans Wytema bij. Marianne en Gert zorgden voor de kontakten met de musici via hun relaties met de muziekwereld met name de conservatoria. Centrale figuren daarin waren de pianist Willem Brons (conservatorium Amsterdam) en Davina van Wely, vioolpedagoge. Die zorgden voor het aanbrengen van jong talent. Zo werd een wederzijds belang gediend, een podium voor jonge  aankomende musici en een betaalbare kwaliteit van kamermuziek in de Zaanstreek. Veel sterren zetten hun “eerste stappen” bij de Muziekkamer, vaak als voorbereiding op het Oscar Back toernooi . De opkomst van het latere wereldbekende Storioni Trio, kreeg gestalte bij optredens van Wouter en Mark Vossen, musici die naderhand nog graag terugkwamen in Zaandam, zoals onlangs nog bij het vorige jubileumconcert. Later kwamen daar de contacten bij met de musici/muziekrepetitoren Jaap Kooi, (Den Haag), Marianne Boer en Mariken Zandvliet (Amsterdam).
 
De podia.
Stanley Sitalsing, een overbuurman van Marianne en Gert, en medebestuurslid voor de sponsoring, die bij de gemeente werkte werd aangezocht voor het vinden van een geschikte ruimte, bijvoorbeeld een school. Dat lukte niet. De volgende ruimte werd in het oude Zaanse Stadhuis “De Burcht” gevonden via een contact met de directrice, de moeder van Chris van Balen, een succesvolle cellist die bij de Muziekkamer optrad.  Hier werden een 4 a 5-tal concerten gehouden. Een meer vast podium werd gevonden via een ander goed contact Joep van Monnikendam, de voormalige directeur van de Kunstuitleen De Zienagoog op de Gedempte Gracht, later in het “Gele Pand” op de Westzijde, voorheen zetel van de Kamer van Koophandel. In dit laatste pand werd de bovenruimte ter beschikking gesteld voor concerten. Zo heb ik ook de naam van de Stichting bedacht “De Muziekkamer” vertelt Korrie. De ruimte had zijn voor en nadelen. Sjirk herinnert zich nog hoe de Petrof vleugel, op zijn kosten aangeschaft, naar binnen moest worden getakeld.  De combinatie met tentoonstellingsruimte was een pre. De akoestiek was redelijk, maar de noodzakelijke ventilatie onder het concert zorgde soms voor hinderlijke verkeersgeluiden van de Westzijde aldus Sjirk. Bovendien moesten iedere keer de stoelen van zolder gehaald om te worden klaargezet, een heel georganiseer volgens Hans Oomen. Wel was door de pijpenlavorm van de zaal het voordeel dat het altijd gevuld leek. Er was een gezellige koffieruimte, die ook wel weer voor gerucht zorgde. Uiteindelijk werd de Verkadezaal in de nieuwe Muziekschool Fluxus het vaste podium. Vanaf het begin heeft Freek Dijkstra verzorgd voor de stemming van de vleugel voor elk Muziekkamer concert.
 
Public Relations.
Belangrijk voor het gezicht naar buiten werd de lay-out van de affiches en de programmaboekjes, kunstzinnig vormgegeven door Enric Adserà Riba, een prachtig typografisch ontwerp waarin pianotoetsenbord en vioolkrul kunstig zijn vervlochten, beide nog eens samengevat in het icoontje dat alle overig drukwerk van de Muziekkamer tooit. Hij zorgde ook bij het 5-jarig bestaan voor een linoleumsnede in oplaag, te verkopen aan geïnteresseerde concertbezoekers, waarvan de opbrengsten naar de kas van De Muziekkamer gingen. Belangrijk waren ook de muziektoelichtingen in de programmaboekjes van de musicoloog en journalist bij de Typhoon en later bij het Parool,  Paul Janssen, die ook de noodzakelijke publiciteit voor zijn rekening nam. Ook verzorgde hij een cursus musicologie voor het publiek van de Muziekkamer. Zo had iedereen een belangrijke functie bij het ontstaan en het voortbestaan van de Muziekkamer
De boodschap die Sjirk ons meegaf aan het eind van zijn interview was dat publiciteit van essentieel belang voor  de Muziekkamer is  en een voortdurende zorg blijft voor de toekomst van de Stichting.  En dat nemen we mee naar het 25-jarig bestaan!
 
 
Lesley Oversluizen / Hylke Hoekstra.
17 april 2010